Tytuł kojarzy się również z tytułową bohaterką – Izabelą Łęcką, której zachowanie przypomina piękną i bezduszną porcelanową figurkę.
Na podstawie rozmowy mieszczan w jadłodajni , a dodatkowo „Pamiętnika starego subiekta” poznajemy dawne dzieje Stanisława Wokulskiego. Ojciec jego toczył proces o majątek po dziadku Stacha i krytykował syna za to, że wydaje ciężko zarobione pieniądze na podręczniki.” Koledzy ze studiów dokuczają Wokulskiemu m.
W 1875 roku Małgorzata zmarła, zostawiając mu sklep i trzydzieści tysięcy rubli kasiorki. Doszedł wówczas do wniosku, że aby się do niej zbliżyć i dostać ją, musi mieć duża ilość gotówki. Ojciec Ignacego był żołnierzem napoleońskim, w późniejszym czasie woźnym w Komisji Spraw Wewnętrznych. Po śmierci Mincla sklep otrzymali w zniwelowania jego synowcy Franc i Jan i podzielili się spadkiem po połowie. Ignacy, tak jak przyrzekł kiedyś konającemu ojcu oczekuje jakiejś wielkiej ogólnoeuropejskiej wojny, która przyniesie wolność ujarzmionym narodom.
Wokulski tymczasem przybywając w zimną i pochmurną noc marcową przybywa do domu, który mieścił się w sklepie i pytany czy na świecie szykuje się wojna odpowiada, że nie. Lecz Łęcki w rzeczywistości nie posiada kasy i stracił cały majątek.
Składa hojną ofiarę dla ubogich, którą specjalnie wysuwa na pierwsze miejsce. Zauważa uczucie którym darzy Wokulski Izabelę i wypowiada słowa: „Bywają wielkie zbrodnie na świecie, ale prawdopodobnie największą bywa zabić miłość” i obiecuje mu pomóc. Krzeszowski chce ją odkupić lecz to się mu nie udaje. W jej oczach Wokulski urósł do rangi arystokraty. Pewnego razu w trakcie wizyty u Łęckich, Wokulski jest mimowolnym świadkiem rozmowy Izabeli z nadskakującym jej kuzynem, Starskim. Rozmowa toczy się po angielsku a Izabela wyraża się o Wokulskim jako o plenipotencie ojca.in. pani Wąsowska, która postanawia pomóc Wokulskiemu w zdobyciu Izabeli, ponieważ sama go pokochała i pragnie jego szczęścia. Baronowa Krzeszowska odkupuje kamienicę Wokulskiego, preferuje pozbyć się niewygodnych sąsiadów – studentów, którzy płatają jej figle (leją wodę na głowę, rzucają śledzie). Następnie opowiada mu o locie balonem, który dla niego był czymś przygnębiającym. Stawska zabiera do baronowej swoją córeczkę. Wkrótce Wokulski wraz z Łęckimi i Starskim jedzie do Krakowa. .
Stronki:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]
Składa hojną ofiarę dla ubogich, którą specjalnie wysuwa na pierwsze miejsce. Zauważa uczucie którym darzy Wokulski Izabelę i wypowiada słowa: „Bywają wielkie zbrodnie na świecie, ale prawdopodobnie największą bywa zabić miłość” i obiecuje mu pomóc. Krzeszowski chce ją odkupić lecz to się mu nie udaje. W jej oczach Wokulski urósł do rangi arystokraty. Pewnego razu w trakcie wizyty u Łęckich, Wokulski jest mimowolnym świadkiem rozmowy Izabeli z nadskakującym jej kuzynem, Starskim. Rozmowa toczy się po angielsku a Izabela wyraża się o Wokulskim jako o plenipotencie ojca.in. pani Wąsowska, która postanawia pomóc Wokulskiemu w zdobyciu Izabeli, ponieważ sama go pokochała i pragnie jego szczęścia. Baronowa Krzeszowska odkupuje kamienicę Wokulskiego, preferuje pozbyć się niewygodnych sąsiadów – studentów, którzy płatają jej figle (leją wodę na głowę, rzucają śledzie). Następnie opowiada mu o locie balonem, który dla niego był czymś przygnębiającym. Stawska zabiera do baronowej swoją córeczkę. Wkrótce Wokulski wraz z Łęckimi i Starskim jedzie do Krakowa. .
Stronki:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]